GR5 - halfvol of halfleeg?

Uit mijn Cicerone gidsje: ‘This stage offers a pleasant, easy conclusion to the Northern GR5. It is especially enjoyable on a clear day in the morning with shafts of sunlight passing through the tall pine trees as the trail descends through the forest. It’s a short walk, so you can fit it within your plans – either ending the trek in Schirmeck and departing by train from there or continuing on the GR5 in the Vosges.'

Die ‘short walk’ van Col du Donon naar Schirmeck blijkt dankzij een deviation toch 14 km. En met een versleten linkerschoen en een zere rechterknie lijkt het verleidelijk optie 1 uit het gidsje te volgen. En van die ‘shafts of sunlight’ ook al niet veel gemerkt. Maar ja, als zelfs Ajax kampioen kan worden op een slof en een oude voetbalschoen, dan zou ik, met wat loszittend stiksel, ook nog wel wat moeten kunnen winnen.

Ik ben halverwege meer van Genève, het eerste Cicerone gidsje uitgespeeld .

Is het glas halfvol of halfleeg? De balans na bijna vijf weken ‘on the trail’. In het algemeen ben ik heel blij. Afwisselend van Voerstreek tot Vogezen, vriendelijke mensen, bijzondere ontmoetingen. Het asfalt, de eindeloze rechte boswegen, de verlaten dorpjes, de regen en de (te) lange laatste kilometers ben ik vergeten. Vijf weken in mijn eentje is me erg meegevallen (kalm maar, ik kom ook weer graag terug). Nog geen katharsis of diepe inzichten wat ik met de rest van mijn leven wil. Ik geniet vooral van het moment. 

Nu in een luie stoel op een schattig campinkje, een blikje bier bij de hand, alle kleren in de machine gedaan, voelt het vooral halfvol (geldt niet voor het bierglas). Langs de camping rammelen de treinen richting Straatsburg of Epinal. Ik laat ze gaan.